Her verhaal van Yara, deel 2

Gepubliceerd op 19 maart 2021 om 20:10

Kennen jullie het verhaal van Yara nog?
Niet?... Onder het kopje gastblogs kun je ook mijn eerste blog vinden over ons verhaal.

 

Yara is geboren met 32 weken en 6 dagen op 19 maart 2017 om 23.57u, met een gewicht van slechts 1430 gram was ze dus zowel prematuur als dysmatuur.
Het was een onwijze achtbaan zowel de zwangerschap als de bevalling maar ik wil jullie even meenemen verder in ons verhaal tot de dag van vandaag!

Nadat Yara geboren was lag ze op de post IC op de afdeling neonatologie. Op die afdeling hangt zo'n rust en ondanks alle piepjes van de monitoren hangt er zo'n kalme rustige sfeer. Ik weet wel dat ik erg onder de indruk was van al die kleine vechtertjes die ik daar zag waaronder knappe Joënne. Ze woog bij haar geboorte maar de helft van wat Yara woog. Maar wat een stoer meisje! Yara moest onder een blauwe lamp omdat ze wat geel zag maar daar heeft ze niet lang onder gelegen. Ze heeft 9 dagen op de post IC gelegen en toen mocht onze sterke dame naar de couveuse afdeling omdat ze het zo goed deed op dat moment had ze alleen nog een sonde voor de voeding. Op 31 maart dronk ze voor het eerst zelf uit een flesje. Dat moest heel rustig opgebouwd worden, de eerste keer dronk ze 8 ml!

Ik ben een week in het ziekenhuis gebleven, maar ben toen toch naar huis gegaan omdat Boris zoveel om me vroeg en wel heel graag zijn mama weer thuis wilde hebben. Dus met toch wel veel pijn in mijn hart ging ik naar huis met een lege buik en lege handen en bleef ons kleine poppedotje "alleen" achter in het ziekenhuis. Het gaf mij heel veel troost dat de verpleegkundigen zo ontzettend lief waren allemaal en zo goed voor ons kleine meisje zorgde. Alle zusters, doktoren noem maar op ze werken daar met zoveel passie voor hun werk. En dat merk je aan alles!

Thuis aangekomen voelt het vooral erg dubbel, soms voelt het als een nare droom waaruit je wakker geschrokken bent. En het andere moment heb je het gevoel alsof je tussen je 2 kinderen een keuze hebt moeten maken.
Wat natuurlijk geheel tussen je oren zit, want Yara kreeg de beste zorg die ze nodig had in het ziekenhuis. Maar toch spreekt je hoofd je hart dan tegen.

 

Doordat Yara met een keizersnede is bevallen mocht ik zelf 6 weken geen auto rijden gelukkig kreeg ik hulp in overvloed met mensen die me met alles wilde helpen. Zo dankbaar voor al mijn lieve familie en vrienden! Zo maakte ik een planning zodat alles goed kon verlopen. Iedere dag zat ik in het ziekenhuis, kolven, buidelen, Yara verzorgen. Mijn herstel van de keizersnede verliep gelukkig voorspoedig waardoor ik des te beter voor Yara kon zorgen.

Op donderdag 6 april mocht ze van de monitor. Alles waarop we Yara konden controleren waren we ineens kwijt, we waren blij maar toch was het ook wel erg spannend!
De volgende dag ging alles nog steeds super goed en toen mocht je al naar de babykamer en hebben we de monitoren voorgoed uitgezwaaid! Alleen de sonde is haar neusje had ze nog, ze dronk al regelmatig zelf uit een flesje maar nog niet genoeg zodat de sonde eruit mocht. Al snel dronk ze zelfstandig haar flesjes en mocht dus ook haar sonde eruit.
En op eerste paasdag mocht ze dan eindelijk naar huis. Eindelijk compleet naar huis!

Zo klein en zo spannend haar start was, zo goed ging het de tijd die daarop volgde. Het was vooral voor onszelf moeilijk om alles een plekje te geven en te verwerken wat we allemaal meegemaakt hadden. Maar omdat Yara zo goed vooruitging, deed dat ons ook veel goed. Boris is zo'n ontzettende lieve grote broer! En zorgt goed voor zijn zusje.

Het eerste jaar was het even afwachten hoe ze zou gaan ontwikkelen en groeien. Ze was en is natuurlijk nog steeds aan de lichte kant maar voor de rest ontwikkelde ze zelfs boven verwachting goed! In de week van haar eerste verjaardag weet ik nog goed dat ik het ontzettend zwaar had, alles kwam weer boven drijven.. Maar vanaf toen heb ik het allemaal wel een beetje een plekje gegeven en het bewijs dat het goed ging met haar was Yara zelf!

Tot op de dag van vandaag gaat het super goed met haar. Ze is een stoere meid, die de oren van je hoofd kletst (netals haar broer) gek is op knutselen en een echt knuffelkontje is waar we ontzettend van genieten! Ook vind ze het heerlijk om samen met mama te gaan paardrijden, achterop de quad mee te rijden bij grote broer Boris en papa te helpen met werken. Vandaag is Yara jarig! En mag ze 4 kaarsjes uitblazen. Hiep hiep hoera lieve schat!

Weet je nog hoe ik zei dat de seconden wel uren leken te duren?
Nu vraag ik me af hoe de tijd zo snel heeft kunnen gaan.... 


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Inge
een maand geleden

Wat prachtig geschreven en wat een fantastisch mooie meid is ze toch. Boris is vast trotste broer en yara trotse zus en mam en pap die kunnen hun geluk vast niet op met deze twee toppers van kinderen.

ester Ligtvoet
een maand geleden

Zo'n ontzettend knappe stoere sterke meid met een ontzettend lieve knappe broer en heeeeellleeee lieve ouders!!! Kortom een geweldig gezin!!!!!!!

Georgina fens
een maand geleden

Weer zo mooi geschreven.❤
Prachtig gezin zijn jullie trots en allemaal zo stek stuk voor stuk.. de tijd vliegt nu voorbij idd geniet van je mooie gezin meis.

Liefs🥰